Επιστολές Γονέων – Επιστολή 3η

«Ενώπιον του κ. Εισαγγελέως των εν Αθήναις Πλημμελειοδικών

Αξιότιμε κ. Εισαγγελεύ

Κατά τα μέσα του 1968 εγνώρισα τον κύριο… Έμεινα έγκυος τότε και του είπα ότι δεν έχω κανένα να με βοηθήσει να γεννήσω και επροθυμοποιήθει να με βοηθήσει.
Με συνέστησε εις τον ιατρόν… ο οποίος είχε κλινική εις την οδόν… Με πήγε εις το γιατρόν και με εξέτασε και με ρωτούσε αν θέλω το παιδί και τι θα το κάνω αφού εγώ είμαι μικρή και δεν έχω κανέναν και αν το μάθουν οι γονείς μου τι θα κάνω και αν θέλω να του το αφήσω όταν θα γεννήσω και δεν θα μου πάρει χρήματα.
Μου έκανε μια επίσκεψη εις το σπίτι μου και πάλι μου έλεγε να του δώσω το παιδί μου γιατί εγώ δεν θα μπορούσα εφόσον ήμουν μικρή να το μεγαλώσω και χωρίς να έχω δουλειά.
Όταν κατά το τέλος του 1963 με έπιασαν οι πόνοι με πήρε ο κύριος…. Με ένα ταξί και με πήγε στην κλινική του ανωτέρω ιατρού και εγέννησα ένα αγοράκι και αφού μου το έφεραν για λίγο στο κρεβάτι μου μού το επήραν και μετά ξαναήρθε και μου είπε ότι το παιδάκι μου επέθανε και κρατούσε ένα χαρτί στο χέρι του το οποίον ήταν λευκό και μου είπε να βάλω την υπογραφή μου στο κάτω μέρος. Αφού τον ερώτησα τι είναι αυτό μου λέει δεν είναι τίποτα έτσι χρειάζεται μία υπογραφή.
Το αγοράκι μου το είδε και ο κύριος…
Ξέρω ότι το παιδί μου το επήρε ο ιατρός και το έχει δώσει σε ένα ζευγάρι το οποίον δεν έκανε παιδιά.
Μου είχε πει και πριν γεννήσω αν ήθελα να του το έδινα και εγώ του είχα πει ότι το παιδί μου δεν το δίνω.
Μετά που γέννησα ευχαρίστησα τον κύριο… που με είχε βοηθήσει όσο καιρό ήμουν έγκυος με έντυνε, με ετάιζε και μου έδινε χρήματα. Ύστερα από πολύ καιρό που συνάντησα τον κύριο… του είχα πει ότι πιστεύω ότι το παιδί μου δεν πέθανε αλλά μου έκλεψε ο γιατρός. Τότε και ο κύριος… μου είπε ότι ο γιατρός θα το έπαιρνε και θα το έδινε σε ένα ζευγάρι.
Ακόμη μου συνέστησε ο κύριος… να πήγαινα στην Ασφάλεια και να το αναφέρω. Πράγματι επήγα εις την Ασφάλεια και το ανέφερα χωρίς όμως αποτέλεσμα…»

Επιστολές Γονέων -Επιστολή 2η

«Προς την κ. Εισαγγελέα ανηλίκων»

Σας επισυνάπτω τις αιτήσεις μας προς το Μαιευτήριο Αλεξάνδρα, καθώς και τα έγγραφα που μας έστειλε αυτό σε απάντηση, και στα οποία φαίνονται:
Τρεις διαφορετικοί αριθμοί μητρώου μου
Στο δελτίο εξόδου μου αναφέρει ότι εξήλθα στις 14-9-1966 ελλείψει φαινομένου τοκετού, ενώ κατά τα δικά του έγγραφα, το ίδιο το Μαιευτήριο πιστοποιεί ότι γέννησα στις 9-9-1966. Επίσης δίπλα στο δελτίο εξόδου μου δεν αναφέρεται καθόλου τέκνο, ζωντανό ή νεκρό.
Το τέκνο που γέννησα αναφέρεται σε 3 διαφορετικά έγγραφα με 3 διαφορετικά ύψη (0.50m, 0.37m, 0.35m)
Και παρότι ζητήσαμε επιπλέον έγγραφα με την από 18-10-1996 αίτηση της κόρης του συζύγου μου προς το Μαιευτήριο Αλεξάνδρα που θα διευκρίνιζαν όλα τα παραπάνω, δε μου εστάλησαν και ας είχαμε πάρει εντολή από τον εισαγγελέα κ. Νικόλαο Αθανασόπουλο για τη χορήγηση όλων των εγγράφων που ζητήσαμε στην αίτηση μας.
Επίσης σας επισυνάπτω αντίγραφα ληξιαρχικής πράξης γέννησης-βάφτισης και από το βιβλίο του Ληξιαρχείου Αθηνών στο οποίο δεν έχει υπογράψει. Δηλώσας ληξιαρχική πράξη θανάτου δεν υπάρχει.
Σας παρακαλώ για τις δικές σας ενέργειες.»

Επιστολές Γονέων – Επιστολή 1η

«Προς Μαιευτήριο Αλεξάνδρα»

«Η κάτωθι υπογεγραμμένη…, σας πληροφορώ προς διερεύνηση για την ανεύρεση του υιού μου ότι εγέννησα στις 29-4-1958 ημέρα Τρίτη και ώρα 6.43 μμ λέγοντας μου ότι είναι αγοράκι να σου ζήσει και εν συνεχεία με μάσκα με κοιμίσανε.
Το γεγονός της γέννησης του παιδιού τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα το αποκρύψανε από το σύζυγό μου.
Στις συνεχείς ερωτήσεις του συζύγου μου του απαντούσαν ότι δεν έχω γεννήσει ακόμη.
Το γεγονός της γέννησης του μικρού ο σύζυγός μου και πατέρας του παιδιού το έμαθε την Τρίτη ημέρα δηλ.  Πέμπτη ενώ ταυτόχρονα δεν τον άφηναν να μας επισκεφθεί.
Ο σύζυγός μου έφυγε για να έρθει αργότερα να μας επισκεφθεί και όταν ρώτησε για το παιδί του είπαν ότι δε ζει πια.
Υπ’όψιν ότι ο τοκετός ήταν φυσιολογικός.
Στην επιμονή του για εξηγήσεις και να του δοθεί το παιδί για να ταφεί όπως εκείνος ήθελε πήρε τη θρυλική απάντηση ότι το πέταξαν!!!
Φεύγοντας από το μαιευτήριο σε έξαλλη κατάσταση πήγε στον εισαγγελέα. Αλλά εκεί μην αφήνοντας τον να μπει μέσα τον ρώτησαν τι ήθελε. Στις εξηγήσεις του του απάντησαν ότι το Νοσοκομείο Αλεξάνδρα ανήκει στη Βασίλισσα Φρειδερίκη, κάνει ό,τι θέλει γι΄αυτό πήγαινε στο καλό, νέοι είστε θα κάνετε άλλα παιδιά!!!»

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων